روزي دروغ به حقيقت گفت: مــــيل داري با هم به دريـــا برويم و شنـــا کنيم؟ حقيقــت ساده لــوح پذيرفت و گول خورد. آن دو با هم به کنار ساحل رفتند، وقتي به ساحل رسيدند حقيقت لباسهايش را در آورد. دروغ حيلــــه گـــر لباسهاي او را پوشيد و رفت. از آن روز هميشه حقيقت عــــريان و زشت است، اما دروغ درلبــــــاس حقيقت با ظاهري آراسته نمايان مي شود

                                                        من آن گلبرگ مغرورم

                                                         که میمیرم ز بی آبی

                                                         ولی با خفت و خاری

                                                         پی شبنم نمی گردم

در دنياي بچه ها هر کي زودتر بگه دوستت دارم برنده هست ولي در دنياي بزرگتر ها هر کي زودتر بگه دوستت دارم بازنده است.

وقتي تنهاييم دنبال يك دوست مي گرديم، وقتي پيداش كرديم دنبال عيب هاش مي گرديم وقتي از دستش داديم دنبال خاطره هاش مي گرديم... و باز تنهايي

                           می رسد روزی که مرگ عشق را باور کنی

                            می رسد روزی که تنها در کنار عکس من

                             نامه های کهنه ام را مو به مو از بر کنی

                          می رسد روزی که بی من روزها را سر کنی

                                       

 

                                خواهم که در این غم کده آرام بمیرم

                                   گمنام سفر کردم و گمنام بمیرم

                                 خواهم ز خدایم که به دلخواه بمیرم

                                   یعنی که تورا بینم و آنگاه بمیرم

                       بنازم غیرت غم را که دمی نگذاشت تنهایم

                                  

                             می گویند شیشه ها احساس ندارند

                             ولی وقتی روی شیشه بخار گرفته ای

                               نوشتم دوستت دارم آرام گریست

                                 وقتی کسی رو دوست داری حاضری جون فداش کنی

                                حاضری دنیا رو بدی فقط یبار نگاش کنی

                                 بخاطرش داد بزنی بخاطرش دروغ بگی

                                 رو همه چی خط بکشی حتی رو برگ زندگی

                                 وقتی کسی تو قلبته حاضری دنیا بد بشه

                                 فقط اونی که عشقته عاشقی رو بلد باشه

                                                                     

 دوست داشتن ایستادن وباهم خیش شدن نیست... دوستی آن است که یکی برای دیگری چتری شود و دیگری هیچ گاه نفهمد که چرا خیس نشده...

 تو زندگیت دو چیزو فراموش کن: اول خوبی که به دیگران میکنی دوم بدی که دیگران به تو میکنن

                                                                                     و اما محتاج دو چیز باش:قلبی که دوستش داری و قلبی که دوستت داره

                 من شعر سکوتم را در گوش تو خواهم خواند

                    شب های بلندم را با یاد تو خواهم ماند

                 من ریشه عشقم را در قلب تو خواهم کاشت

                    آن صحبت اول را در خاطره خواهم داشت

                             

                        امشب برسم عاشقی یادی ز یاران میکنم

                        در غربتی تاریک و سرد از غم حکایت میکنم

                       امشب وجودم خسته استاز سردیه دلهای سرد

                       آیا تو هم در یاد من هستی در این شبهای سرد......